Hoe ziet een aambei eruit

Hoe ziet een aambei eruit

Een aambei is een verwijde ader in de anus of het rectum. Inwendig kan het bloeden bij het passeren van ontlasting, wat bijna altijd gepaard gaat met jeuk. Symptomen, oorzaken, duur, verschil tussen een inwendige of uitwendige aambei, snelle behandelingen…

Definitie: Wat is een aambei?

Definitie: Wat is een aambei?

Aambeien zijn kleine bloedvaten in de anus en het rectum. We spreken van aambeienziekte als er sprake is van een abnormale verwijding van de aderen. Maar in het gewone spraakgebruik spreken we van aambeien om te praten over aambeienziekte. Aambeien veroorzaken een reeks symptomen zoals bloedingen, pijn of zelfs verzakking (orgaanafname). Aambeien kunnen van twee soorten zijn: intern of extern.

  • Interne aambeien kunnen gaan bloeden bij het plassen, wat bijna altijd gepaard gaat met jeuk en ontsteking van het rectale gebied. Ze zullen ook pijn in de anus veroorzaken, vooral scherp tijdens de hemorrhoidale crisis. Ze bekleden het anale kanaal en hebben een paarsachtig uiterlijk.
  • Externe aambeien komen overeen met de externalisatie van interne aambeien, vooral na ontlasting. Dit wordt een prolaps genoemd. Ze bevinden zich direct buiten de anus, alleen zichtbaar bij complicaties.

Lees ook :- Rode hond symptomen

Hoe ziet een aambei eruit : Oorzaken en risicofactoren

Kortom, aambeien zijn een vergroting van de arteriële bloedvaten van het aambeienkussen. Maar hoe ontwikkelen aambeien zich precies?

Er zijn nu verschillende theorieën over welke factoren hun ontwikkeling en vasodilatatie in het rectum bevorderen. Een van deze factoren is herhaalde inspanning tijdens de stoelgang. Dit komt vooral veel voor bij mensen met chronische constipatie. Daarom hebben ze vaak last van aambeien. Obstipatie wordt meestal veroorzaakt door een vezelarm dieet, gebrek aan lichaamsbeweging en/of onvoldoende vochtinname.

Net als inspanning bij het hebben van een stoelgang, verhoogt het tillen van zware lasten de buikdruk. Het regelmatig dragen van zware lasten kan ook aambeien bevorderen.

Een andere mogelijke oorzaak van aambeien is frequente diarree: als je constant alleen dunne ontlasting hebt, is het gevoelige sluitsysteem van de anus niet voldoende getraind. Als gevolg hiervan kunnen de slagaders in het hemorrhoidale kussen verwijden.

Omstandigheden die de bloedstroom uit het erectiele weefsel belemmeren, kunnen ook bijdragen aan de ontwikkeling van aambeien. Deze omvatten zwangerschap, obesitas en zittend werk.

Een aangeboren zwakte van de bloedvatwanden kan ook de ontwikkeling van aambeien bevorderen. Een dergelijke zwakte van de vaatwand draagt ​​er waarschijnlijk ook aan bij dat het risico op aambeien toeneemt met de leeftijd: de vaatwanden worden met de jaren minder elastisch.

Lees ook :- Wat is roos

De symptomen van aambeien

Het eerste teken van aambeienziekte is vaak bloed in de ontlasting of bloeding na een stoelgang, waarbij het bloed vaak op het toiletpapier te zien is. U kunt ook aan de volgende symptomen op de anus zien dat u problemen heeft met aambeien of, in de volksmond, “aambeien heeft”:

  • jeuk
  • een branderig gevoel
  • sijpelen
  • pijn
  • voelbare uitstulpingen
  • afscheiding van slijm

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, veroorzaken aambeien zelf geen slechte geur. Pas als de ziekte in een vergevorderd stadium is, kan de anus vuil worden omdat deze niet meer goed afsluit, waardoor er soms een geur ontstaat.

Aambeien: graden van ernst

Dat de aambeien naar buiten steken en pijn veroorzaken, komt alleen voor in het vergevorderde stadium. Afhankelijk van de ernst maken artsen onderscheid tussen verschillende stadia van aambeienziekte:

  • Eerstegraads aambeien zijn nog niet sterk vergroot en dus niet voelbaar. Getroffen mensen hebben in dit stadium vaak geen symptomen, maar de arts kon de aambeien zien met een onderzoek van het anale kanaal.
  • Stadium 2-aambeien puilen naar buiten wanneer u op het toilet drukt, maar gaan dan vanzelf weer naar binnen.
  • Derdegraads aambeien trekken na het persen niet vanzelf terug in de anus, maar kunnen worden teruggeduwd.
  • Aambeien van graad 4 steken uit de anus en kunnen niet worden teruggeduwd. Dit stadium gaat vaak gepaard met een anale prolaps, waarbij ook het slijmvlies naar buiten uitpuilt.

Iedereen die niet zeker weet of hij problemen heeft met aambeien, vraagt zich vaak af: hoe voelen aambeien eigenlijk aan? Sommige mensen hebben het gevoel dat er een vreemd voorwerp in hun anus zit. Maar niet alles. Aambeienziekte kan ook zonder pijn verlopen. Let daarom goed op de klassieke symptomen zoals jeuk, branderig gevoel en vooral bloed bij de ontlasting. Zelfs als veel aambeien gênant zijn: het is belangrijk dat je een arts raadpleegt als je bloedt! Het kan niet alleen wijzen op onschuldig vergrote aambeien, maar het kan ook worden veroorzaakt door darmkanker.

Lees ook :- Waterpokken wanneer het ergst

Hoe artsen aambeien onderzoeken

Om de diagnose te stellen, interviewt de arts de patiënt en stelt vragen over de symptomen, spijsvertering en eetgewoonten. Tijdens het daaropvolgende onderzoek voelt hij de anus en het anale kanaal van buiten en van binnen. De diagnose is dan vaak duidelijk. Zo niet, dan volgt een anaalkanaal-endoscopie (proctoscopie) of rectale endoscopie (rectoscopie) bij de specialist.

Als iemand een aambeienziekte vermoedt, komt de arts er soms achter dat het anale trombose is. Het is een heel andere ziekte. Een anale trombose bloedt niet en is meestal ongevaarlijk, bijna te vergelijken met een blauwe plek. De arts kan gemakkelijk de vraag beantwoorden of het vergrote aambeien of anale trombose is.

Hoe ziet een aambei eruit : Behandeling

Welke behandeling in het geding komt, hangt vooral af van de grootte van de aambeien en de ernst van de klachten. Bij licht vergrote aambeien kan het voldoende zijn om constipatie te voorkomen en uw stoelganggedrag te veranderen.

Er zijn tal van adviezen en huismiddeltjes voor zelfbehandeling van aandoeningen veroorzaakt door vergrote aambeien – Anders eten, zalven gebruiken of een zitbad nemen. Sommige van deze behandelingen kunnen de symptomen op korte termijn verlichten, maar vele zijn niet goed wetenschappelijk onderzocht.

Het is daarom raadzaam om bij stressvolle symptomen medisch advies in te winnen. Mogelijke contactpersonen zijn de huisarts of proctoloog. Proctologen zijn artsen die gespecialiseerd zijn in de behandeling van ziekten van het rectum.

Andere behandelmogelijkheden kunt u bijvoorbeeld met een proctoloog bespreken. Afhankelijk van de ernst zijn er verschillende behandelingen mogelijk:

  • Scleroserende therapie (in graad 1 en 2): Er wordt een werkzame stof geïnjecteerd die de bloedtoevoer naar de aambeien vermindert.
  • Elastiekjes afbinden (bij graad 2): De aambeien worden zo vastgebonden dat ze er na een tijdje af vallen.
  • Chirurgie (graad 3 of 4): Athemorroïden In de 3e of 4e graad kan een operatie nodig zijn om de vergrote vaatkussens te verwijderen. Afhankelijk van waar en hoe sterk de aambeien naar buiten komen, zijn hier verschillende chirurgische ingrepen voor.

Wat zijn de risicofactoren voor aambeien?

Bepaalde factoren kunnen de symptomen begunstigen of verergeren:

  • bepaalde levensfasen bij vrouwen: zwangerschap, bevalling, postpartum (periode na de bevalling) en premenstruele periode (vóór de menstruatie);
  • de constipatie,

pogingen gedaan om een kruk te evacueren,

angdurig op de wc-bril zitten,

het gebruik van bepaalde laxeermiddelen die de hemorrhoidale pathologie verergeren;

  • een episode van diarree door irritatief fenomeen;
  • lichamelijke inactiviteit;
  • overgewicht en obesitas;
  • consumptie van alcohol en gekruid voedsel;
  • het beoefenen van bepaalde sporten en bepaalde activiteiten waarbij u zware voorwerpen moet tillen.

Aambeien voorkomen

De basismaatregelen van een aambeibehandeling zijn ook van toepassing als u aambeien wilt voorkomen: vezelrijk dieet en regelmatige stoelgang.

De belangrijkste tips ter preventie en als basistherapie bij aambeien zijn:

  • Eet regelmatig vezelrijk voedsel. Dit voorkomt constipatie. Er zitten veel vezels in volkorenbrood, muesli, tarwezemelen, sesam, havermout, peulvruchten, groenten en vers fruit (met schil).
  • Drink minimaal 1,5 liter vocht per dag. Dan kan het ruwvoer in de darm goed opzwellen. Water en andere calorievrije dranken zoals ongezoete thee worden in het bijzonder aanbevolen.
  • Eet zo min mogelijk voedingsmiddelen die constipatie bevorderen. Deze omvatten bijvoorbeeld wit brood, chocolade, witte rijst en witte pasta. Zwarte thee zorgt er ook voor dat de darmen sloom worden als het lange tijd is getrokken.
  • Zorg voor voldoende en regelmatige lichaamsbeweging. Als u te zwaar bent, overweeg dan om een ​​paar kilo af te vallen.
  • Neem de tijd voor een stoelgang en indien mogelijk altijd op hetzelfde tijdstip van de dag (bijvoorbeeld na het ontbijt). Zo laat je je darmen wennen aan een regelmatige stoelgang.
  • Span niet te hard als u stoelgang heeft.
  • Gebruik laxeermiddelen (ook natuur- of kruidenproducten) alleen na overleg met uw arts!
Hoe ziet bloed eruit bij aambeien?

In het geval van aambeien verschijnt het bloed in de ontlasting als heldere, rode bloedophopingen tijdens de stoelgang. Je ziet ze op het afwaswater of op het toiletpapier. De getroffenen kunnen pijn ervaren bij het legen van hun darmen.

Kunnen aambeien bloeden?

Interne aambeien veroorzaken vaak geen zichtbare knobbel of pijn, maar ze kunnen bloeden. Bloeden van inwendige aambeien treedt meestal op tijdens een stoelgang, wat resulteert in bloederige ontlasting of toiletpapier. Het bloed kan het water in het toilet rood kleuren.

Wat te doen bij bloedende aambeien?

Hoe het bloeden van aambeien te stoppen? Warme zitbaden, verkoelende en aambeizalven verlichten het bloeden. Vermijd krassen op je anus en gebruik zacht toiletpapier. In plaats van de aambeien te irriteren door erover te wrijven, dep je zachtjes de anus na een stoelgang.

Is het ernstig om aambeien te hebben?

Ze veroorzaken bloedingen. Als ze overvloedig en herhaald zijn, kunnen ze leiden tot bloedarmoede. De echte complicatie is de verwurging van aambeien in de anus, een bron van scherpe en aanhoudende pijn, vooral als zich een stolsel vormt (hemorroïdale trombose).

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.